Pióro

Przyrząd zwany piórem jest to narzędzie do pisania lub kreślenia najczęściej kolorową cieczą np. atramentem. Najstarszą formą pióra był prawdopodobnie pędzelek stosowany do pisania przez Chińczyków od połowy I w. p.n.e.

Natomiast starożytni Egipcjanie ok. 300 lat p.n.e. stosowali odpowiednio przycięte kawałki grubej trzciny. Pierwsze wzmianki o piórze tulejowym znaleziono w pochodzących w VII w. pracach św. Izydora z Sewilii, jednak pióra wykonane z lotek ptaków znane i stosowane były już znacznie wcześniej. Zapewniały łatwość pisania i w pewnym stopniu kontrolę ilości rozprowadzanego atramentu. Pióra ptasie zastąpione zostały stalówkami i metalowymi piórami w połowie XIX w. Jeszcze inne pióra znaleziono w ruinach Pompei.

Wprowadzenie pierwszej wykonanej maszynowo stalówki ze stali przypisuje się J. Mitchelowi z Birmingham w Anglii w roku 1828. Dwa lata później angielski wynalazca J. Perry opracował bardziej elastyczną i giętką stalówkę – posiadająca okrągłe zagięcia po obu stronach, a także przecięcie po środku piszącej końcówki. Znacznie ułatwiało to rozprowadzanie atramentu.

Stalówkę zanurzano w kałamarzu z atramentem w celu uzupełnienia zasobu atramentu w stalówce. Niedogodność ciągłego zanurzania stalówki w atramencie została wyeliminowana w latach następnych poprzez opracowanie tzw. pióra wiecznego, czyli pióra ze zbiorniczkiem na atrament.

Natomiast zbiorniczek był połączony kanalikami ze stalówką.